Reklama
  • Wtorek, 9 sierpnia 2016 (15:05)

    Mięśniaki – kiedy i jak je usuwać

Pięćdziesięciotrzyletnia pani Joanna zgłosiła się do mojego gabinetu z powodu częstych krwawień z dróg rodnych. Pacjentka wciąż jeszcze miesiączkowała, ale krwawienia występowały kilka razy w miesiącu, niezależnie od menstruacji.

Kilka lat wcześniej zdiagnozowano u niej mięśniaki macicy, ale nie dawały one żadnych objawów. W badaniu USG uwidoczniłem powiększoną i zniekształconą macicę z kilkoma mięśniakami, w tym największym, tzw. podśluzówkowym. Zakwalifikowałem chorą do usunięcia macicy (bez jajników).

Dlaczego powstają mięśniaki?

Reklama

Mięśniaki to łagodne guzy wywodzące się z mięśni gładkich macicy. Przypuszcza się, że ważną rolę w ich powstawaniu odgrywają żeńskie hormony płciowe, o czym może świadczyć m.in. zmniejszanie się mięśniaków po menopauzie.

Zauważono też rodzinne występowanie mięśniaków (choruje nawet kilka pokoleń kobiet z tej samej rodziny).

Objawy i leczenie

Część mięśniaków nie wywołuje żadnych objawów – pacjentki dowiadują się o nich podczas rutynowego USG. Pozostałe guzy mogą powodować cały szereg dolegliwości, np. bóle brzucha, zaparcia, stałe parcia na pęcherz.

Zmiany bywają też przyczyną przedłużających się miesiączek i niezależnych od nich krwawień, a także niepłodności. Mięśniaki macicy rozpoznaje się na podstawie objawów klinicznych, badania ginekologicznego i przezpochwowego USG narządu rodnego.

Bezobjawowe mięśniaki macicy nie wymagają leczenia. Inaczej jest w przypadku bolesnych guzów. U młodych pacjentek, planujących jeszcze zajść w ciążę, wybiera się zabieg wyłuszczenia mięśniaków.

W przypadku guzów nie przekraczających 6 cm średnicy wykonuje się go metodą laparoskopową, przy większych zmianach konieczna jest klasyczna operacja przez powłoki brzuszne.

U kobiet starszych oraz w przypadku znacznych zmian, powodujących zniekształcenie macicy (macica mięśniakowata) wykonuje się zabieg całkowitego usunięcia macicy, przy czym decyzję o pozostawieniu lub usunięciu jajników podejmuje się indywidualnie.

Zwykle u kobiet miesiączkujących pozostawia się je, natomiast u pacjentek po menopauzie usuwa razem z macicą. Ponieważ obecnie wiele kobiet opóźnia zajście w ciążę do 4. dekady życia, u takich pacjentek wybiera się metody oszczędzające narząd rodny.

Wśród nich jest leczenie farmakologiczne, mające doprowadzić do zmniejszenia wielkości guzów i jak najdłuższego odroczenia operacji. Stosuje się substancje hamujące estrogeny i progesteron. Leki te nie zawsze przynoszą oczekiwane rezultaty.

Nasz ekspert dr Robert Kowalski, ginekolog: Mięśniaki ma co piąta kobieta po 35. r. ż. i co druga miesiączkująca pięćdziesięciolatka.

Różne rodzaje guzów

Duża ilość mięśniaków może spowodować, że macica traci swój kształt i rozmiar, a jej wielkość może być tak znaczna, że sięga ona nawet pod łuki żebrowe. Mówi się wówczas o macicy mięśniakowatej. Mięśniaki dzieli się w zależności od ich lokalizacji na:

1. Śródścienne. Rosnące w ścianie macicy. Mogą wywoływać silne bóle brzucha przez ucisk na sąsiednie struktury. Dolegliwości te przypominają czasem rwę kulszową.

2. Podsurowicówkowe. Rosną na zewnątrz, pod błoną surowiczą, pokrywającą macicę na zewnątrz. Powodują objawy takie jak śródścienne guzy.

3. Podśluzówkowe. Rosnące w kierunku jamy macicy, pod błoną śluzową pokrywającą jej wnętrze. Mogą być przyczyną obfitych krwawień i niepłodności.

Na zewnątrz i wewnątrz macicy mogą się także rozwijać tzw. mięśniaki uszypułowane. Są połączone z trzonem macicy przy pomocy wąskiego pasma tkanki łącznej. Mięśniaki takie przypominają balonik na sznurku. Należy je usunąć, bo stwarzają ryzyko skrętu szypuły i martwicy guza.

Życie na gorąco

Zobacz również

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.