Reklama
  • Wtorek, 12 lipca 2016 (08:05)

    Jak odzyskać pierś po raku?

Każda kobieta po amputacji piersi, niezależnie od wieku i rokowania co do choroby nowotworowej, ma prawo do zabiegu rekonstrukcji.

Reklama

Nietrudno wyobrazić sobie emocje kobiety związane z mastektomią, czyli usunięciem piersi, w której rozwinął się nowotwór. Na szczęście są możliwości jej odtworzenia.Taka rekonstrukcja zwykle wymaga kilku następujących po sobie zabiegów, a cały proces „odzyskiwania” piersi może potrwać kilka miesięcy.

Kobieta musi mieć świadomość, że choć wizualnie zrekonstruowaną pierś trudno odróżnić od naturalnej, nie są one identyczne. W dotyku jest twardsza, nie opada jak naturalna, z upływem lat się zmienia. Może być potrzebna wymiana implantu itp.

Są różne możliwości odtworzenia piersi. Odpowiednią metodę dopasowuje się do wieku, stanu zdrowia, przebytego leczenia onkologicznego, budowy anatomicznej, stanu skóry po amputacji, oczekiwań kobiety itp. Zwykle zabieg jest przeprowadzany po zamknięciu leczenia onkologicznego (tzw. rekonstrukcja odroczona). Nie wcześniej niż rok od zakończenia radio-, chemio- czy hormonoterapii.

Organizm musi zregenerować się po leczeniu nowotworu, zwłaszcza po radioterapii. Odtworzenie piersi może odbyć się także po kilku czy kilkunastu latach od mastektomii.

Bywa, że rekonstrukcja jest przeprowadzana podczas tego samego zabiegu co mastektomia. To tzw. rekonstrukcja jednoczasowa. Jej zaletą jest to, że tylko raz przechodzimy operację i rekonwalescencję, nie doświadczamy niedogodności związanych z brakiem piersi, unikamy dodatkowych blizn.

Usuwany jest gruczoł piersiowy ze zmianami nowotworowymi, skóra zostaje oszczędzona, co daje lepsze możliwości rekonstrukcji. Takie operacje są jednak możliwe tylko w określonych przypadkach. Główne kryterium to małe zaawansowanie choroby nowotworowej (w stadium przedinwazyjnym), niewielki guz. Nie jest planowana radioterapia.

Przy rekonstrukcji jednoczasowej możliwe jest zachowanie brodawki lub brodawka może zostać przeszczepiona na odtworzoną pierś. W przypadku rekonstrukcji po miesiącach czy latach od mastektomii odtworzenie brodawki jest oddzielnym zabiegiem. Można go wykonać dopiero po kilku miesiącach, gdy nowa pierś się już w pełni ukształtuje i zagoi.

Metod jest kilka. Jedna z nich to podniesienie skóry zrekonstruowanej piersi tak, by uformował się z niej mały „guziczek”. Można także odtworzyć brodawkę z wykorzystaniem własnych tkanek, pobranych np. ze zdrowej piersi (gdy jest wystarczająco duża), z ucha czy uda. W celu odtworzenia otoczki brodawki najczęściej stosuje się tatuaż medyczny.

Gdy nie chcemy przechodzić kolejnego zabiegu związanego z rekonstrukcją brodawki, alternatywą jest jej silikonowa proteza, przyklejana do odtworzonej piersi. Popularną metodą rekonstrukcji piersi jest wykorzystanie ekspandera i endoprotezy. Takie odtworzenie piersi może odbyć się w dwóch etapach lub jednoetapowo. W tym drugim przypadku wszczepia się tzw. ekspanderoprotezę, która stanowi połączenie ekspandera i protezy.

Ma ona dwie komory: zewnętrzną, wypełnioną żelem, i wewnętrzną, z małym przewodem i zastawką. Przez kolejne tygodnie czy miesiące przez zastawkę wstrzykiwany jest roztwór soli fizjologicznej, aż do uzyskania pożądanej wielkości piersi.

Na końcu przewód i zastawka są usuwane, a ekspanderoproteza pozostaje pod skórą i mięśniem jako implant. Użycie ekspandera i endoprotezy nie zawsze jest możliwe.

Metody tej nie można zastosować np. po radioterapii. Osłabiony naświetlaniami mięsień piersiowy nie jest w stanie utrzymać implantu, a skóra na klatce piersiowej jest za mało elastyczna, by się rozciągnąć.

W takim przypadku najlepszą metodą jest rekonstrukcja z wykorzystaniem tkanek własnych – mięśni, skóry, tkanki tłuszczowej. Prostszą techniką jest pobranie z pleców nad łopatką płatu skóry i mięśnia i przeniesienie ich w ranę po amputacji (bliznę na plecach można ukryć pod bielizną).

Bardziej złożona technika polega na pobraniu z brzucha płata skórno-mięśniowego, z którego modelowana jest nowa pierś. Warunek tego zabiegu: na brzuchu jest wystarczająca ilość tkanki tłuszczowej, a skóra nie jest uszkodzona rozstępami czy bliznami po przebytych wcześniej operacjach. Kobieta poddawana tej operacji nie może być obciążona innymi chorobami.

Korzyści z odtworzenia piersi

„Odzyskana” pierś przywraca poczucie pewności siebie, kobiecości i atrakcyjności. Można swobodnie czuć się w kostiumie kąpielowym na plaży czy basenie. Po rekonstrukcji nie musimy już nosić wkładanej do stanika protezy, która często jest niewygodna i krępująca.

Rekonstrukcja daje też korzyści zdrowotne dla kręgosłupa, bo równoważy ciężar zdrowej piersi. Zwykła proteza nie spełnia tego zadania, więc przy jej noszeniu z czasem pojawiają się kłopoty z kręgosłupem – ból, choroba zwyrodnieniowa.

Po operacji trzeba zadbać o:

1. Automasaż. Zapobiega gromadzeniu się chłonki, obrzękom, tworzeniu się twardej blizny w okolicy implantu. Rozluźnia napięte tkanki, modeluje pierś.

2. Specjalny biustonosz. Podtrzymuje pierś, zapobie ga przemieszczaniu się implantu, obrzękom i zakrzepom, a więc łagodzi też ból. Musimy go nosić od kilku tygodni do kilku miesięcy.

3. Gojenie rany. Przez kilka tygodni nie wolno jej moczyć. Później też nie należy kierować strumienia wody z prysznica bezpośrednio na pierś. Nie trzeć ręcznikiem, tylko delikatnie osuszać.

4. Pielęgnację blizn. Stosować maści przyspie szające ich regenerację. Chronić przed promieniowaniem UV, wysoką i niską temperaturą.

Rekonstrukcja dwuetapowa

Najpierw skóra w okolicy po amputacji piersi musi zostać rozprężona. W tym celu pod skórę zostaje wszczepiony ekspander – rodzaj balona z elastycznego silikonu w kształcie przyszłej piersi. Stopniowo rozciąga on skórę, aby przygotować miejsce do wszczepienia pod nią implantu.

Przez kilka tygodni lub miesięcy jest on wypełniany roztworem soli fizjologicznej i w ten sposób się powiększa. Gdy zostanie uzyskana pożądana przestrzeń dla implantu, następuje drugi etap, czyli ekspander jest usuwany, a na jego miejscu zostaje umieszczona właściwa endoproteza.

Rodzaje endoprotez. Endoprotezy, czyli implanty piersi, to silikonowe torebki o gładkiej lub teksturowanej (chropowatej) powierzchni. Wypełnione są żelem silikonowym (w postaci stałej lub płynnej) lub roztworem soli fizjologicznej (stopniowo wstrzykiwanym podczas kolejnych zabiegów).

Implanty wypełnione żelem są bardziej naturalne w dotyku niż te z solą fizjologiczną. Tym samym odtworzona pierś bardziej przypomina naturalną tkankę gruczołu mlekowego. Jeśli chodzi o kształt endoprotezy, możemy wybrać najbardziej zbliżony do zachowanej piersi.

Są endoprotezy okrągłe i profilowane, które mają kształt łezki, zapewniając bardziej naturalny wygląd rekonstruowanej piersi. W zależności od budowy ciała dobierana jest też wypukłość endoprotezy.

Dobry Tydzień

Zobacz również

  • Jak wygląda to badanie? Pacjentka jest ustawiana głową i tułowiem nisko, a miednicą wysoko. Dzięki temu narządy jamy brzusznej, głównie jelita, przesuwają się w kierunku klatki piersiowej,... więcej

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.